Badań nad Językiem
| Uczestnicy |
| Imię i nazwisko: | Andrzej Cieśluk |
| Temat wystapienia: | Modalność de re de dicto |
| Słowa kluczowe: | modalność de re de dicto |
| Streszczenie: | W swoim referacie będę chciał przedstawić pokrótce dzieje modalności de re/de dicto. Przedmiotem
analiz będą dwa okresy: pierwszy do wieku XX, drugi zaś będzie dotyczył sporów mających miejsce współcześnie.
Postaram się wykazać, że zasadnicza różnica pomiędzy tymi okresami, związana jest z dwoma definicjami jakie
się w nich stosuje: syntaktycznej i semantycznej:
Rozróżnienie syntaktyczne de dicto/de re Niech Z będzie zdaniem języka naturalnego, w którym występuje wyraz intensjonalny W i niech F będzie dowolną formułą logiczną. Powiemy, że formuła F jest syntaktyczną interpretacją de re zdania Z wtw 1) F jest formą logiczną Z, 2) w F występuje zmienna związana, która jest wolna w zasięgu funktora reprezentującego wyraz W. Powiemy, że formuła F jest syntaktyczną interpretacją de dicto zdania Z wtw 1) F jest formą logiczną Z, 2) w F nie występuje zmienna związana, która jest wolna w zasięgu funktora reprezentującego wyraz W. Rozróżnienie semantyczne de dicto/de re Niech Z będzie zdaniem języka naturalnego, w którym występuje wyraz intensjonalny W i niech F będzie dowolną formułą logiczną. Powiemy, że formuła F jest semantyczną interpretacją de re zdania Z wtw 1) F jest formą logiczną Z, 2) w F, w zasięgu funktora reprezentującego wyraz W, termy są wymienialne przy zachowaniu wartości logicznej przez Z. Powiemy, że formuła F jest semantyczną interpretacją de dicto zdania Z wtw 1) F jest formą logiczną Z, 2) w F, w zasięgu funktora reprezentującego wyraz W, termy nie są wymienialne przy zachowaniu wartości logicznej przez Z. Wymienialność salva veritate W α nazwy są wymienialne salva veritate wtw dla dowolnych nazw a, b: - jeśli a ma to samo odniesienia przedmiotowe co b, to: V(α) = V(α(a//b)) |
| Zainteresowania: | semantyka, filozofia języka |
| Uczelnia: | Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej |
| Status: | doktorant |
 |
