| Imię i nazwisko: |
Monika Filarowska |
| Tytuł wystąpienia: |
Eksternalizacja jako metoda wykorzystująca idee dekonstrukcjonizmu w procesie terapeutycznym |
| Słowa kluczowe: |
eksternalizacja, technika językowa, terapia narracyjna, poststrukturalizm, dekonstrukcjonizm, opisy rzadkie i gęste |
| Streszczenie: |
Tematem wystąpienia jest omówienie idei eksternalizacji, która wprowadzona została do psychologii w latach dziewięćdziesiątych w ramach terapii rodzinnej i najczęściej definiowana jest poprzez zdanie: osoba nie jest problemem, problemem jest problem. Tym razem jednak celem jest spojrzenie na eksternalizację jako na swego rodzaju technikę językową, która wiąże się ze szczególnym sposobem myślenia i rozumienia świata wywodzącym się z nurtu poststrukturalizmu.
W referacie przedstawione zostaną kluczowe dla eksternalizacji kwestie: (1) rola zinternalizowanych stereotypii językowych w tworzeniu i umacnianiu problemu, (2) destruktywny wpływ opisów rzadkich na funkcjonowanie jednostki i budujący wpływ przeciwstawnych im opisów gęstych, będących sposobem tworzenia alternatywnych historii, a także wzbogacania narracji życia pacjenta (idea poststrukturalizmu i dekonstrukcjonizmu w terapii), (3) znaczący wpływ pytań na ujawnianie negatywnych, zinternalizowanych określeń w ramach procesu eksternalizacji, (4) uczenie pacjenta prawidłowego umiejscawiania przyczyn swojego zachowania poprzez zmianę nawyków językowych.
Drugoplanowym celem wystąpienia jest zwrócenie uwagi na sposób w jaki na płaszczyźnie psychologicznej, a dokładniej w psychoterapii, wykorzystywana jest narracja, co zostanie uwidocznione poprzez przedstawienie podstawowych założeń najnowszego nurtu w terapii rodzinnej – modelu metafory narracyjnej Michaela White ‘a i Davida Epstona, w ramach którego współcześnie idea eksternalizacji wykorzystywana jest najintensywniej.
Przesłanie, które niesie za sobą ów referat można ograniczyć do stwierdzenia, iż proces eksternalizacji jest sposobem na przyniesienie pacjentowi ulgi, gdyż pozwala on na stworzenie bezpiecznej przestrzeni pomiędzy pacjentem, a trapiącymi go trudnościami. Przeformułowanie, a dokładniej uzewnętrznienie problemu przez osobę go odczuwającą, jest często punktem wyjścia do poradzenia sobie z nim.
|
| Zainteresowania: |
psychologia społeczna, psychoterapia
|
| Uczelnia: |
Uniwersytet Warszawski |
| Status: |
student |
|
