Uczestnicy
Imię i nazwisko: Marcin Kuczok Tytuł wystąpienia: Metafora i metonimia jako narzędzia opisu Boga w "Starym Testamencie" Słowa kluczowe: metafora, metonimia, metaftonimia, Bóg, Stary Testament Streszczenie: Historia Narodu Wybranego, opisywana w Starym Testamencie to historia dialogu Boga z ludźmi. Pojęcie 'Boga' wydaje się być centralnym pojęciem w Biblii. Autorzy ksiąg biblijnych stosują rozmaite strategie opisu Boga, a wśród nich metaforę i metonimię. Celem niniejszej prezentacji jest dokonanie analizy tych zjawisk w odniesieniu do kognitywnej teorii metafory pojęciowej, przedstawionej w monografii 8220;Metafory w naszym życiu» ( 8220;Metaphors We Live By» 1980) George'a Lakoffa i Marka Johnsona. W tym ujęciu metafora i metonimia nie są jedynie poetyckimi figurami stylistycznymi, ale pełnią istotną rolę w procesach poznawania i rozumienia rzeczywistości, poprzez przeniesienie aparatu pojęciowego dotyczącego konkretnej, doświadczalnej empirycznie rzeczywistości na rzeczywistość abstrakcyjną, wymykająca się poznaniu bezpośredniemu. Pojęcie 'Boga' jako bytu transcendentnego wykracza poza wszelkie znane ludzkiemu umysłowi kategorie poznawcze oraz sposoby opisu. W sytuacji ograniczenia języka ludzkiego metafora i metonimia pojęciowa stają się swoistym medium pomiędzy subiektywnym doświadczeniem religijnym, a rzeczywistością nadprzyrodzoną. Biblijne metafory, odnoszące się do Boga, zostały podzielone w niniejszej prezentacji na personifikacje jako szczególne przypadki metafory ontologicznej, metafory strukturalne oraz orientacyjne. Personifikacje Boga opierają się na schemacie BÓG TO ISTOTA LUDZKA i często funkcjonują jako modele, a więc zgodnie z teorią Iana Barboura, są metaforami systematycznie stosowanymi i rozwijanymi. Wśród nich możemy wymienić następujące: BÓG TO ARTYSTA, OJCIEC, PRZYJACIEL, WOJOWNIK, SĘDZIA, MATKA, KRÓL, KOCHANEK, OPIEKUN, NAUCZYCIEL i PASTERZ. Do strukturalnych metafor należą schematy BÓG TO MIŁOŚĆ oraz BÓG TO MIEJSCE UCIECZKI. Metafora orientacyjna w Starym Testamencie pokazuje, że BÓG JEST W GÓRZE oraz BÓG JEST DALEKO. Metonimie w Starym Testamencie, zgodnie z teorią Louisa Goossensa stają się metaftonimiami, a wiec łączą schematy pojęciowe metonimii i metafory – w tym przypadku personifikacji Boga. Do nich należą: PRAWICA PAŃSKA jako przykład schematu CZĘŚĆ ZA CAŁOŚĆ, SŁOWO BOŻE jako ilustracja schematu INSTRUMENT ZA WYKONAWCĘ CZYNNOŚCI, NIEBO jest przykładem schematu MIEJSCE ZA MIESZKAŃCA, natomiast MĄDROŚĆ BOŻA to przykład schematu CECHA ZA OSOBĘ. Zainteresowania: kognitywizm, metafora pojęciowa, język Biblii, język religijny, idiomatyka jezyka angielskiego Uczelnia: Uniwersytet Śląski, Instytut Języka Angielskiego Status: doktorant